Liz van den Broek

Fietsend Boekarest

By Liz van den Broek

In Nederland is ongeveer 40 procent van weggebruikers op de fiets. Met ons inwoner aantal van 16.5 miljoen hebben we boven de 18 miljoen fietsen in ons land. Het is dan ook niet raar dat Amsterdam de “Bicycle capital of the world” wordt genoemd. Er is niks mis mee om zo bekend te staan. Boekarest staat om andere dingen bekend, Boekarest is namelijk de meest vervuilde stad van Europa. Dit is ook niet gek gezien er per dag rond de 1.5 miljoen auto’s door de stad heen rijden. Deze hoeveelheid auto’s verplaatsen zich ook nog eens traag en de leeftijd van de auto’s draagt ook nog eens bij aan de vervuiling.

Boekarest kan nog iets van Amsterdam leren om zo een beter leefklimaat te creëren in de stad. Ten eerste moesten er fietspaden komen, want zonder fietspaden komen er ook geen fietsers. Vooral niet op de drukke wegen van Boekarest waar automobilisten gehaast en roekeloos rijden. Op je fiets daartussen rijden is hetzelfde als tussen de haaien gaan zwemmen. Maar het verkrijgen van fietspaden in Boekarest was niet makkelijk. In eerste instantie wilde het stadhuis er niks van weten. Ze gebruikte het excuus dat er toch geen fietsers waren. Maar om de vervuiling van de stad tegen te gaan was het belangrijk om fietspaden te hebben, om zo te zorgen dat meer en meer mensen zich per fiets gaan verplaatsen. Er kwamen stakingen en na een tijdje begon Brussel zich ermee te bemoeien. Het stadhuis zou fietspaden te creëren, en hoe! Er kwam geen extra rijbaan tussen de autoweg en het trottoir in. Nee, de fietspaden werden lukraak over het trottoir heen getekend. De weinig ruimte die voetgangers al hadden werd hierdoor nog kleiner.

Om nogmaals terug te komen op het woord lukraak. De fietspaden lopen onder bushokjes door, bomen en kiosken staan op de fietspaden en ga zo maar door. Over het aanleggen van de fietspaden is niet nagedacht. Er is iemand op straat gezet met een pot gele verf en een kwast die 2 lijnen heeft getrokken over het troittoir. Later heeft iemand er met witte verf fietsen in getekend en viola, daar is je fietspad. Dit heeft een klein bedrag van 587,000 euro gekost wat vergeleken met de uitvoering echt teveel is. Met deze nieuwe 68.5 kilometer aan fietspad moet Brussel wel tevreden zijn.

Mensen moeten nog steeds wennen aan de nieuwe fietspaden. Voetgangers lopen over ze heen en auto’s parkeren erop. Ik kan dit niet eens wennen noemen, ze worden gewoonweg niet serieus genomen. Om het fietsen echt te laten inburgeren zal er iets moeten gebeuren aan de kwaliteit van de fietspaden.

Ondanks de onlogische fietspaden groeide het aantal fietsers toch. Dit mede dankzij gratis fietsverhuur programma’s om mensen te laten zien dat fietsen een gezond alternatief is om je door de stad te verplaatsen. Het meest bekende is het “I love velo” programma. Mede omdat dit programma ook in andere plaatsen in Roemenië loopt zoals in Iasi, Cluj-Napoca, Brasov en Constanta. Op vertoon van je ID of paspoort mag  je gratis tot 2 uur lang een van de witte fietsen meenemen. 2 uur is te kort om de Roemenen te laten wennen aan de fiets als vervoersmiddel. Je kunt binnen die tijd niet naar je werk en terug. De fiets wordt daarom ook nog niet gezien als middel dat je van A naar B brengt. Het ziet er meer naar uit dat ze als ontspanning een “I love velo” pakken om een rondje door het park te rijden. De plekken waar de gratis fietsen staan, bevinden zich ook nog eens aan de rand van parken.

Toen we met de vrouw van het hostel in Boekarest naar een van de parken liepen, waar ook “I love velo’s” te verkrijgen waren, vroeg ik haar naar de fietspaden. Ze vertelde me dat het een project was dat een paar  jaar geleden gestart was. Volgens haar kwam het niet goed opgang omdat ze niet van jongs af aan leerden fietsen. Hun maatschappij was niet gericht op fietsen. Een paar kinderen fietsten toen ze klein waren misschien een paar rondjes, maar meer niet. Voordat het fietsen, een vooral het verplaatsen per fiets, helemaal ingeburgerd zou zijn zouden we een paar generaties verder zijn. Tot nu toe waren de mensen die serieus een fiets namen personen van boven de 24 die willen bewegen en een gezonde levensstijl willen hebben. Daarnaast heeft niemand een eigen fiets.

Om de Roemenen ook de fiets te laten nemen zal er nog veel geld gestoken moeten worden in het verbeteren van fietspaden. En eigenlijk het compleet verplaatsen van de fietspaden van de stoep naar de weg. Het bedrag dat daarvoor nodig is zal dusdanig hoog zijn dat het de komende jaren zeker niet zal gebeuren. En mocht het uiteindelijk gebeuren, dan duurt het ook nog een aantal jaren voordat de bewoners ook daadwerkelijk een fiets aan zullen schaffen en van jongs af aan leren fietsen.