Buitex 2011 Roemenië
By Dianne van de Berkt
Toen ik hoorde dat de Buitex 2011 naar Roemenie zou gaan, sprak het me in eerste instantie niet echt aan. Het is een land waar je niet zo snel heen zou gaan en dat is uiteindelijk juist de reden voor mij geweest om mee te gaan. Toen ik de presentatie van de Buitex met het mogelijke programma zag, vond ik dat ik deze kans niet moest laten schieten. Ik had van tevoren niet echt verwachtingen voor de reis, ik wist ook weinig van Roemenie en haar geschiedenis af, maar dat vond ik juist ook interessant en ik was ervan overtuigd dat ik op de reis veel van het land zou gaan zien. Ik ging ervan uit dat het een redelijk arm land was en dat het waarschijnlijk wel achter zou lopen op het westen van Europa. Dat we al snel allerlei indrukken van het land zouden krijgen, bleek ook zo te zijn. Doordat we op redelijk veel verschillende plekken in slechts negen dagen zijn geweest, hebben we ook verschillende dingen van Roemenie kunnen zien. Wat mij na verloop van tijd het meest opviel waren de contrasten binnen het land; de vele verschillende culturen, de verschillende landschappen, het verschil tussen arm en rijk, het verschil tussen stad en platteland. Dat vond ik het meest interessante aan de reis, ik heb zoveel verschillende indrukken van het land, dat ik ook niet kort kan uitleggen wat typerend voor Roemenië is.
Wat ik erg opvallend vond, waren de vele verschillende culturen in het land. Er wonen naast Roemenen ook onder andere Hongaren, Duitsers en Romani. Door deze verscheidenheid aan etnische groepen, worden er ook veel verschillende talen gesproken in Roemenië. Ik vond het verschil tussen ‘arm’ en ‘rijk’ soms ook duidelijk zichtbaar. Toen we vanuit Sighisoara de kleine Saksische dorpjes gingen bekijken, zagen we mannen met paard en wagen het hooi van het land halen. Naar mijn idee gebeurde dat in Nederland in de jaren 60 voor het laatst. We kwamen daar in dorpjes waar alle wegen nog onverhard waren en waar je geen mobiel bereik had, dingen die wij ons in Nederland echt niet meer kunnen voorstellen. In de grote(re) steden als Cluj en Bucharest zag je echter een hele westerse cultuur. Hypermoderne en enorme shopping malls met veel winkels die we in Nederland ook hebben. Ik vond het contrast tussen de steden en het platteland vaak erg groot.

Maar ondanks al deze contrasten en verschillen, vond ik de mensen in Roemenië allemaal erg vriendelijk, hulpvaardig en trots. Mensen wilden veel vertellen over hun land en laten zien wat voor moois het land te bieden heeft. De gidsen die geregeld waren, waren allemaal erg enthousiast en wilden ontzettend veel laten zien. Zo had de gids die we voor de rondtocht langs de Saksische dorpjes hadden, nog wel een dag kunnen vullen met alles wat ze wilde laten zien. Ze wilde alle mooie plekken laten zien en laten zien wat ze allemaal maakten in die kleine gemeenschappen (dakpannen, wijn, appelsap, geweven kleden etc.). Mensen waren ook ontzettend behulpzaam. Zo gingen Liset en ik in Turda lunchen in een park met overdekte picknickbanken. We gingen op een bank zitten naast drie Roemeense kinderen. De dag ervoor hadden we in Transsylvanie een fles appelsap gekocht en we probeerden de dop eraf te krijgen. Wat we ook probeerden, het lukte ons niet en dat zag het Roemeense jongetje naast ons ook. Hij kon geen Engels (behalve ‘I love you’ wat zijn zus hem influisterde) en met gebaren probeerde hij ons uit te leggen hoe we de fles open moesten maken. Ik gaf hem de fles, maar ook hem lukte het niet. Toen rende hij met de fles weg, hij stak de weg over en ging een café binnen, daar liet hij de fles voor ons open maken en daarna bracht hij de geopende fles weer trots terug. Lang niet alle mensen spreken Engels in Roemenië, maar ze willen graag helpen en met gebaren kom je dan erg ver.
Wat me vooral is opgevallen tijdens deze reis is dat Roemenië een land van verschillen en contrasten is, maar of iemand Roemeens, Saksisch, arm of rijk is, iedereen is trots op zijn land en wil dat ook graag delen met de toeristen. Ze willen ontzettend graag laten zien wat het land allemaal te bieden heeft en van wat wij tijdens de reis hebben gezien, ben ik ook erg onder de indruk. Ik vind het een erg mooi land en door alle contrasten ook juist heel interessant.
Hoi Dianne,
In het essay begin je eerst met het imago van het land om vervolgens de contrasten in het land en de eigenschappen van het Roemeense volk te beschrijven.
De drie contrasten die aan bod komen zijn de verscheidenheid aan culturen, verschil arm en rijk en stad tov platteland. Een aanvulling in het essay zou kunnen zijn voor bijvoorbeeld de verschillende culturen: Wat betekent het voor Roemenië als land dat er zoveel verschillende culturele groepen wonen? Hoe merk je dit? Nu blijft het vooral bij het constateren van de contrasten.
In het laatste deel bespreek je de eigenschappen van het Roemeense volk, een originele keuze! Leuk om terug te lezen hoe ‘vriendelijk, hulpvaardig en trots’ de mensen op straat en onze gidsen continu waren, iets wat mezelf ook is opgevallen.
Concluderend is het een goed essay. Verbeterpunten liggen eventueel in het verdiepen in de contrasten die beschreven worden.
Frank